Konflikt równowagi w taksówce

Patrzysz przez szybę taksówki, gdzie spokojny kurs nagle zamienia się w poważny test na nerwy — bo oto z tyłu siedzenia ktoś obcy próbuje przejąć kierownicę. Takie sny to nie lada kino akcji, gdzie kierujesz nie tylko autem, ale i własnym życiem, a intruz to symbol niechcianych ingerencji.

Rozkładamy ten sen na części pierwsze

Na pierwszym planie mamy taksówkę — symbol twojej aktualnej drogi życiowej, ale też pewnej zależności od innych (bo to nie twój samochód, nie masz pełnej kontroli). Kierowca obok ciebie, choć nie jesteś za kierownicą, reprezentuje twoją obecną strategię lub podejście do życia. Taki sobie asystent, który dzieli z tobą stery, ale nie wypycha na pierwszy plan. A teraz ten nieproszony pasażer z tylnego siedzenia — to klasyczne wcielenie „cienia” od Junga albo, mówiąc językiem ulicznym, natrętnego hackera, który próbuje przejąć władzę bez twojej zgody. Z ludowej perspektywy nieproszeni goście z tyłu to często ostrzeżenie przed oszustwami, manipulacją albo częściami siebie, które próbują wymknąć się spod kontroli. Co ciekawe, zarówno psychologia, jak i ludowe wierzenia zgadzają się tu, że walka o kierownicę to walka o władzę nad własnym losem.

Możliwe scenariusze

Ta cała akcja może pokazywać napięcie między tym, co kontrolujesz, a tym, co próbuje się narzucić z zewnątrz lub z twojej podświadomości — może to stres, decyzje, które ktoś za ciebie podejmuje, albo lęk przed utratą kontroli nad sobą samym. Pasażer z tyłu to może być jakiś wewnętrzny głos, który mówi „zrób tak” albo „to nie jest twoja droga”, ale robi to brutalnie i bez pytania o pozwolenie. Może to znak, że czujesz się rozdarty, a twoja wola toczy pojedynek o pierwszeństwo. Ostatecznie Twój mózg funduje ci tę scenę, bo coś ważnego próbuje się przebić na jawę. … chociaż równie dobrze mogłeś wczoraj przypadkiem zobaczyć jakiś thrilller albo na kanapie obok ktoś dobrze się pokłócił o kierownicę samochodu.

Pytania z tyłu sali

Co konkretnie zrobisz, gdy poczujesz, że ktoś próbuje przejąć stery twojego życia? Jak dalece pozwolisz innym kierować twoim tempem? Ile jeszcze kursów zamierzasz odbyć w trybie pasażera, zanim wreszcie usiądziesz za tym prawdziwym kołem? Jeśli ten pasażer to „natrętny głos” w twojej głowie, to kiedy dasz mu 5 minut, byś go spokojnie przesłuchał i wyłączył, zanim w końcu znów zaczniesz prowadzić po swojemu?

Tyle ode mnie. Daj znać, czy ta rozkmina ma dla Ciebie jakiś sens.