Kondukt żałobny z pluszowym misiem i przygotowania uroczystości

Zaraz, zaraz, kondukt żałobny z pluszowym misiem w rękach – hmm, brzmi jak scena z surrealistycznego filmu o przejściach i nie do końca rozliczonych emocjach. Jesteś sam na przodzie, a reszta zostaje w oddali, coś tam się szykuje do uroczystości, ale w połowie remontu i bałaganu – jakby życie przerysowane na wazie rzeczywistości, gdzie przykrywanie tragedii codziennym chaosem to norma.

Na warsztacie: symbole, które wyciągnąłem z kieszeni

Pierwszy bohater to pluszowy miś – mały, brązowy, luźno trzymany i kręcony w dłoniach jak gadżet na bezdech. Miś to klasyk dziecięcej niewinności i bezpieczeństwa, taki miękki manifest tego, czego nie chcemy utracić. Co ciekawe, Iris Jungowska i senniki babci zgodnie utkwiły na tym, że pluszowa zabawka w dłoni oznacza potrzebę ochrony wewnętrznego dziecka albo pragnienie pocieszenia, którego świat jawi się właśnie brutalnym i pełnym zawirowań.

Druga kwestia – kondukt żałobny 200 metrów za tobą, którego nie widzisz, tylko „wiesz, że tam jest”. To jak cień twoich nieprzepracowanych emocji lub spraw, które doskonale trzymasz na dystans. Freud by powiedział: „to twoja psyche, która próbuje ci powiedzieć, że jednak nie da się zagadać wszystkiego”. A co jeśli ta odległość jest po prostu pomysłem twojego mózgu na danie ci trochę przestrzeni do złapania oddechu?

No i na koniec, scena z remontem i sprzątaniem – symbol porządkowania chaosu emocjonalnego czy mentalnego. Budowanie bramy, która jeszcze nie jest gotowa, to trochę znak, że przygotowujesz się do jakiegoś ważnego momentu albo zmiany, ale cały czas coś stoi na przeszkodzie, bałagan, błoto, niedokończone scenariusze. Lampę trzeba poskładać i wytrząsnąć błoto, co brzmi jak metafora „odczyszczenia światła” – twojego sposobu widzenia czy zrozumienia czegoś. A kolega, który komentuje, że sposób składania lampy jest wygodniejszy, to miły dopalacz, jakby podpowiedź od podświadomości, że warto próbować nowych rozwiązań.

Możliwe scenariusze

Główną interpretacją jest, że ten sen to pokaz twojego wewnętrznego procesu pogodzenia się z czymś, co od dawna trzymasz na dystans – może jakaś strata, zakończenie fazy życia albo konflikt, który wymaga uporządkowania i spokojnego przyjęcia. Pluszowy miś mówi: “chcę, żebyś pamiętał o tym, co dawało ci poczucie bezpieczeństwa.” Kondukt daleko za tobą – to dystans, jakiego potrzebujesz, by nie utonąć w smutku. A remont to przygotowanie do kolejnego etapu życia, gdzie trzeba uporządkować swoje emocje i świat. I gdyby coś tu było za bardzo patetyczne, to w duchu sceptycznego kumpla dorzucę: mogłeś po prostu obejrzeć dokument o pochówkach i zjeść za dużo czekolady przed snem.

Pytania, które nie dają spać

Co konkretnie musisz dziś zrobić, żeby poczuć, że zaczynasz sprzątać ten bałagan, zamiast tylko mówić, że „zaraz się za to wezmę”? Jak wyglądałby 5-minutowy test opieki nad sobą, którą symbolizuje ten pluszowy miś – czy znasz kogoś, komu mógłbyś o tym opowiedzieć? Ile jeszcze będziesz trzymać swoje emocje na dystans, zanim oddasz im trochę przestrzeni i czasu? Co musi się wydarzyć, żebyś przestał być samotnym liderem tego konduktu i pozwolił innym iść blisko, czyli naprawdę poczuć, że nie jesteś sam?

Tyle ode mnie. Daj znać, czy ta rozkmina ma dla Ciebie jakiś sens.