Panika i odrzucenie po inicjacji na łóżku

To musiało być jak zimny prysznic pod kołdrą — moment, gdy myślisz, że coś zaskoczy, a tu nagle twój współtowarzysz snu ląduje gdzieś pomiędzy „obrzydzeniem” a „paniką”. Siedzieliście razem na łóżku, planowałaś zainicjować akcję, a ten ktoś odpalał spektakl pełen strachu i odrazy, po czym… zniknął jak duch. Szybki, chłodny dialog i scena zamknięta.

Na warsztacie: symbole ze snu

Pierwsza rzecz, która rzuca się w oczy, to ten łóżkowy kontekst. Łóżko tradycyjnie jest symbolem intymności, relacji i bezpieczeństwa — ale też miejsca, gdzie stykają się nasze różne twarze i lęki. Inicjować coś na łóżku, to trochę jak stawiać pierwszy krok w obszarze bliskości czy emocjonalnej otwartości. Drugi symbol to oczywiście reakcja tej osoby — paniczny strach i obrzydzenie — emocje, które mówią: „tu jest jakaś granica, której nie chcesz przekraczać”. To może być odbicie nie tylko rzeczywistego lęku tej osoby (a więc twojej podświadomości o niej), ale również twoich własnych obaw przed odrzuceniem, niezrozumieniem czy brakiem akceptacji. Trzecim zakulisowym bohaterem jest ta krótka rozmowa — jakby mechanizm wymiany, który próbuje zrozumieć co poszło nie tak. Mówiąc inaczej: twoja psyche testuje granicę reakcji drugiego człowieka, próbując zrozumieć, czy droga, w którą ruszasz, jest bezpieczna albo czy warto tam dalej iść.

Co tu właściwie było grane?

Można ten sen zinterpretować jako odzwierciedlenie twojej niepewności wobec otwarcia się na kogoś albo na nową sytuację w życiu. To trochę jak próbować zacząć rozmowę o czymś bardzo osobistym i czułym, a gotowa odpowiedź to lęk, ucieczka i zamknięta furtka. Psychologia mówi tu o zastrzeżeniu granic, o tym, że podświadomie sprawdzasz, czy druga osoba potrafi znieść twoją prawdziwą wersję. Takie sny często pojawiają się, gdy planujesz „odkryć karty”, ale boisz się, czy ta ekspozycja nie zostanie potraktowana jako zagrożenie albo… „za dużo”. Z drugiej strony, może to być twoje ostrzeżenie, by nie spieszyć się z inicjatywą, bo obecny moment albo relacja nie jest gotowa na taki kontakt. Choć równie dobrze twoj sen po prostu zrobił szybki update po wieczornych rozmowach i telenoweli pełnej dramatów — mózg czasem ma poczucie humoru równie pokręcone co scenarzysta serialu.

Rozkminy, które mogą coś zmienić

Co konkretnie zrobisz, kiedy poczujesz chęć otwarcia się wobec kogoś ważnego? Jak sprawdzisz, że druga osoba jest gotowa na tę twoją „inicjację” – ma to być sygnał werbalny, gest, czy raczej czas, który będzie grał na twoją korzyść? Ile jeszcze razy pozwolisz strachowi tej osoby (lub własnemu) zatrzymać was w pół kroku? I jeśli ta krótka rozmowa to test, to co powiesz samodzielnie – na głos lub w myślach – żeby tę blokadę przesunąć choć o parę centymetrów dalej? A może największy eksperyment będzie trzeba przeprowadzić samemu ze sobą i odważyć się na bycie widoczną, choć to oznacza przecieranie oczu na widok własnych lęków?

Tyle ode mnie. Daj znać, czy ta rozkmina ma dla Ciebie jakiś sens.